Biała melancholia
Z drugiej strony zasłony, która trzepocze na wietrze.
Ta, przez którą drżałem ze słabym głosem z braku kogoś..
To była „strata”, ostrzegałem za pierwszym razem.

Nie zatarcie naznaczony uczuciem strachu, którego nie mogłem się pozbyć.
Wydaje mi się że zapomniałem ciepła tej dłoni, którą mi odebrano.
Uczucie bezpieczeństwa zostało odebrane przez białe ściany.
Jak wiele kwietni musze jeszcze zobaczyć, nim to się skończy?

Przekraczając ścieżki będę w stanie z łatwością to rozkruszać,
A więc to jest łatwiejsze do zniszczenia niż sądziłem.

Z łatwością kołyszę się w smutku
Nie odbija się w nigdy nie wracającym uśmiechu
Razem z melancholią
Znaczenie przejściowości, wiem że to moja słabość która się odbija
W tym momencie to wygląda jakbym Cię ochraniał, przytulał.

Twierdze ze Twoja odpowiedz jest kłamstwem, śmiejącym się z moich koszmarów
Po prostu próbuje przetrwać to, że nie mogę oddychać
Całkowicie ukrywam moje niewypowiedziane słowa
Razem z melancholią
Przywiązanie do pożądania jutra wciąż się rozwija
Niczym ogień, który Cię ochrania
migocząc, migocząc.